مقاله 2. دوره چهارم، شماره 42، خرداد 1398

دانلود اصل مقاله

نویسندگان:

احمدرضا استوار1، رحمان محمدی2

 

1- دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم‌­شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز  

2- دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم‌­شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس

 

چکیده

حفظ اقتدار دولت و فراهم کردن امکانات و شرایط لازم برای مأموران به انجام مأموریت­‌های محوله از شرایط اعمال حاکمیت است. نافرمانی افراد در برابر مأموران تحت هریک از عناوین «حمله یا مقاومت» در حقوق کیفری ایران با شرایطی موجب تحقق جرم تمرد است. يكي از شرايط اساسي لازم براي تحقق اين جرم، در حال انجام وظيفه بودن مامور دولت است. ماموران مذكور چنانچه در حدود وظايف محول و صلاحيت و اختيارات خود عمل كنند، اعمال­شان قانوني است و حمله به آنها يا مقاومت در برابر آنان در اين حالت، تمرد محسوب مي‌شود؛ اگر خارج از حدود وظايف و صلاحيت و اختيارات خود عمل كنند، اعمالشان غيرقانوني است. در اين فرض در مورد مقاومت در برابر آنها اختلاف عقيده بسيار است. برخي معتقدند كه مقاومت در برابر اينگونه اعمال قانوني، بطور مطلق جايز است و در مقابل، بعضي عقيده دارند كه هرگونه مقاومتي در مقابل ماموران دولت، حتي اگر عمل آنان خلاف قانون باشد، صحيح نيست عده‌اي نيز راه ميانه را برگزيده، بين موارد مختلف، فرق قائل شده­‌اند. قانون و رويه قضايي ايران، متمايل به نظريه سوم است. در حقوق كيفري ايران، مقاومت در برابر اعمال خارج از حدود وظيفه و غيرقانوني ماموران دولت، نه‌تنها تمرد به حساب نمي‌آید، بلكه در برخي موارد با جمع شرايط، عنوان دفاع مشروع پيدا می‌نماید. همچنین تعرض به مامورین انتظامی علل‌های حقوقی، جرم­‌شناختی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و ... دارد. قوانین فعلی دارای خلاء می‌باشد که لازم است باتوجه به راهکارهای پیشگیرانه از جمله اصلاح ماده ۶۰۷ و ۶۰۹ ق.م ا و افزایش مجازات در موارد فوق صورت گیرد.

 

واژگان کلیدی: تمرد، توهین، معافیت از کیفر، دفاع مشروع، نیروی انتظامی

 

 

 

Criminology Analysis of Disobedience against Law Enforcement Officers

 

Article 2.Vol.4. No.42. June 2019

 

Authors:

Ahmad R. Ostovar, Rahman Mohammadi

 

Abstract

Maintaining the authority of the state and providing the facilities and conditions for the officials to carry out their missions is one of the conditions for the exercise of sovereignty. The disobedience of individuals against officials under either titles of "attack” or “resistance" in Iran's criminal, under certain conditions, leads to the realization of the crime of disobedience. One of the essential conditions for the commission of this crime is that the government official is in the process of carrying out his duties. If these officials are acting within the limits of their assigned duties and their competence and authority, their acts are legal and as a result, attack or resistance to them in this case is considered as a disobedience. If they are acting outside the limits of their assigned duties and their competence and authority, their acts are illegal. There is a great deal of disagreement in this assumption about resistance to them. Some argue that resistance to such illegal acts is absolutely permissible, and on the contrary, some believe that any resistance to government officials, even if their actions are contrary to law, is not right. In addition, some have chosen a moderate position and differentiated between the various cases. The Iranian law and judicial procedure are centered on the third theory. In Iran's criminal law, resistance to acts outside the limits of the government official’s assigned duties and their competence and authority is not only not a disobedience, but in some cases, is called legitimate defense. In addition, the assault to law enforcement officers has legal, criminal, social, cultural, economic and other causes. The current rules have a gap that needs to be filled in with preventive measures, including amendments to articles 607 and 609 of the Islamic Penal Code, and with increasing penalties in the above cases.

 

Keywords: Disobedience, Insult, Impunity, Legitimate Defense, Law Enforcement Officers